’Je zegt niet op een feestje; ’ik ben depressief”

Bijna een op de vijf Nederlanders krijgt ooit in zijn leven te maken met een depressie, aldus cijfers van het CBS en het Trimbosinstituut. Jaarlijks zou zelfs ruim een half miljoen van de volwassenen een depressie hebben. Bussumer Vincent Mispelblom is ervaringsdeskundige en sinds kort depressiecoach met een praktijk in Hilversum. „Ik weet wat iemand doormaakt.”

’s Morgens wakker worden en geen zin hebben in de dag. Wensen dat je je dekbed weer over je hoofd mag trekken. Iedereen heeft er wel eens last van, maar dat betekent niet dat je meteen depressief bent.
„We gebruiken het woord ’depressief’ tegenwoordig veel te makkelijk. Net zoals we ieder druk kind tegenwoordig een ADHD-er noemen, vinden we onszelf al depressief als we een keer nergens zin in hebben”, zegt de Bussumer die de officiële cijfers toch enigszins in twijfel trekt. „Als je mensen in een enquête vraagt of ze zich het afgelopen jaar wel eens depressief hebben gevoeld en iedereen die daarbij ’ja’ invult als depressief betiteld, dan gaat het hard. Ben je echt depressief dan ontbreekt iedere vorm van vitaliteit en is niets meer leuk. Niet een dag, maar iedere dag. Het is met tegenzin opstaan to the max.”
Zelf leidt Mispelblom al zo’n 35 jaar aan depressies. Tien jaar lang had hij wel het idee dat er iets niet goed zat, maar wuifde hij zijn sombere stemmingen steeds weer weg. „Tot mijn dochter geboren werd. Toen realiseerde ik me; dit is niet normaal. Ik was veel te vlak. En dan begint de odyssee van huisarts, psycholoog, medicatie. Niet ieder pilletje slaat meteen aan of blijft altijd goed werken. Het is een constante zoektocht.

Masker
Zijn ervaring met de ziekte wil hij nu inzetten om anderen te helpen. „Ik had 25 jaar geleden zelf graag gesprekken gevoerd met een ervaringsdeskundige. Een depressie is heel complex en voor iedereen anders. Waar de een onder zijn dekbed blijft liggen, zet een ander iedere dag weer een masker op om naar zijn werk te gaan en ’lacht’ zich door de dag. Dat heb ik zelf ook jaren gedaan. Leuke, succesvolle mensen voor de buitenwereld, die dan ineens zelfmoord plegen.
Aan een depressie zitten kanten die moeilijk te begrijpen zijn voor anderen. Iemand die het zelf heeft meegemaakt heeft echter aan een half woord genoeg. Herkenning maakt het gesprek makkelijker.”
„Het is al moeilijk om aan jezelf toe te geven dat je depressief bent. Je denkt heel lang, vandaag was een slechte dag, maar morgen wordt alles anders. Helaas, zo werkt het niet.” En dan is er nog de buitenwereld. „Je omgeving vertellen dat je een gebroken been hebt, is niet zo lastig. Maar je zegt niet op een feestje; ’Ik ben depressief.” Het voelt soms toch als falen. Ook al kan ik er niets aan doen dat ik het heb, het lukt me niet om er op eigen kracht overheen te komen.”
Volgens Mispelblom horen mensen met een depressie nog heel regelmatig ’als je nou gewoon even lekker buiten in de zon gaat lopen, voel je je vast al beter’. „Depressieven onderling maken die grap ook naar elkaar toe, maar wel met droeve ondertoon. Het laat zien dat de buitenwereld zich niet realiseert wat een depressie echt inhoudt.”
Als coach richt Mispelblom zich op de toekomst. „Ik ben geen therapeut die in het verleden gaat spitten. Ik begeleid mensen om hun leven weer op de rit te krijgen na de diagnose. Vaak komen mensen in eerste instantie met praktische vragen. Moeten ze aan de medicijnen of naar een psycholoog. En hoe handel je richting een geliefde of kinderen? Voor hen is het ook niet makkelijk om samen te leven met iemand die constant somber is, zonder dat je weet waarom of er iets aan kunt doen.”

Geen tips
„Laatst had ik iemand die na het verlies van een dierbare niet met zijn verdriet om wist te gaan. Het is dan mijn taak om met die persoon uit te zoeken hoe hij nu verder wil. Als coach geef ik geen tips. Mijn oplossing hoeft zijn oplossing niet te zijn. Het antwoord op iemands vraag zit al in hemzelf. Het is aan mij om die persoon te helpen dat antwoord in hemzelf te vinden. Ik werk altijd vanuit de vraag van de cliënt en dus niet met een vast programma.”
Hoewel je tegenwoordig struikelt over de coaches op allerhande gebied, is Mispelblom voor zover hij weet de enige gecertificeerde coach in Nederland die zich volledig richt op depressies. „Dat ver- baast me. Dertig jaar geleden was een depressie nog een vrij obscuur ding, maar nu lees je er wekelijks over en kent iedere Netflix-serie wel een personage met een psychische aandoening. Ik zal overigens niet snel iemand balloteren volgens het officiële DSM-V handboek voor depressies. Iedereen die depressieve gevoelens ervaart wil ik helpen, maar heb je relatieproblemen dan moet je niet bij mij zijn.”

Joyce Huibers

’Praten lijkt zelfs beter te werken dan medicijnen’

Het coachingsvak is niet nieuw voor Vincent Mispelblom Beyer. De Bussumer heeft een eigen bedrijf als headhunter voor reclamebureaus.
„Wil je dat werk serieus doen, dan moet je je verdiepen in de kandidaten. Gesprekken met ze voeren, erachter komen wat ze drijft, wat ze leuk vinden, waar ze naartoe willen. Ik doe er dan ook al jaren jobcoaching naast en ben ook opleidingen gaan volgen. Ik wil mijn bedrijf nu langzaam ombouwen naar depressiecoach.”
Mispelblom heeft, onder andere voor zijn opleidingen, de afgelopen jaren op meerdere plekken ervaring opgedaan. Zo is hij twee jaar vrijwilliger bij de Kindertelefoon. „Een vorm van snelschaken, want het zijn relatief korte gesprekken waarin je toch resultaat moet zien te bereiken. Heel lastig, maar ook enorm leerzaam.”
Hij stapt over naar de Depressie Vereniging waar hij gespreksbegeleider is van lotgenotengroepen. „Praten geneest je depressie niet, maar het kan wel verlichten.

Wie depressief is ontbeert iedere vorm van vitaliteit.
Mensen voelen zich minder alleen, wisselen tips en trucs uit. Ik leid nu lotgenotengroepen in Amsterdam, maar ben bezig om een lotgenotengroep in Hilversum op te zetten. Dit werk heeft mijn idee dat praten ook echt een functie heeft bij depressies versterkt en me op het pad van depressiecoach gezet. Uit onderzoeken komt naar voren dat praten zelfs beter lijkt te werken dan het slikken van medicijnen.” Zelf heeft Mispelblom zo’n beetje alles geprobeerd. Zijn depressie is permanent. „Ik ben 25 jaar bezig geweest om de juiste behandeling te vinden. Als mijn medicatie werkt, zoals nu, dan heb ik nergens last van en lach ik net zo hard om grappen als ieder ander. Dan functioneer ik op een level zoals ik denk dat het bedoeld is.”

Wanneer heeft iemand een depressie?
Depressieve klachten zijn soms niet goed te herkennen. Veel van de klachten kunnen ook op iets anders duiden. Toch zijn er wel duidelijke aanwijzingen.

Als je aan een depressie lijdt, heb je altijd last van:

  • een sombere stemming
  • vermindering van interesse of plezier.
  • Als de gevoelens van somberheid langer dan twee weken duren, is het zaak actie te ondernemen in de vorm van preventie of behandeling.
  • Daarnaast zijn er meer symptomen. Wie een depressie heeft, heeft altijd wel minstens vijf van de volgende klachten:
  • gewichtsverandering, verlies van eetlust of juist heel veel eten
  • slecht slapen, slapeloos- heid of het tegenovergestelde: heel veel slapen
  • een extreem onrustig gevoel, moeite met stil zitten
  • lusteloos, traag en moe, gebrek aan energie
  • prikkelbaar
  • het gevoel niets waard te zijn of een schuldgevoel
  • moeite met concentreren, denken en beslissingen nemen
  • veel piekeren
  • geen zin in seks
  • vaak denken aan de dood en aan zelfdoding

Bron: Depressie Vereniging